nope. not anymore. naging medyo busy e. or busy bisihan. for the time being, nakalipat na kami ng building, sa one world mckinley. ang saya. ang trapik. bilang na bilang ko sa mga daliri ko kung ilang beses lang ako nakaupo ng bus. which means, most of the time, andun ako, sa tv nakahawak, na nagmistulang santo.

anyway. the new office looks fine. mas malamig kesa sa alabang, at mas malawak yung lamesa. mas maganda pati ang mga silid, at may pantry na mas malaki. pero, hindi kasing saya ng alabang. mas maraming tao, at pati yung pwesto ko. Sa totoo lang, medyo naka adjust na ko dito. inisip ko nalang din na mas malapit ako kina janet at chicken little. wee! so far, what I hate most in mckinley is the traffic na papunta at pauwi. pati pala food. ang mahal e. kung dati sa alabang carry pa ang mag siomai everyday (more than twice a day), e ngaun hindi na.

We miss alabang. kahit na maliit ang pantry. kahit na mainit. kahit konti tao. kahit medyo masikip. pero ganun talaga.  ahehehe.

sa mga mapapadpad ng mckinley, libre nyo ko ice cream. naubos pera ko dito sa pamasahe eh.